Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką hemolizą. Chlorochina, która wiąże się ściśle z FP, wzmacnia efekt FP poprzez eliminację fazy opóź...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował również produkcję glukozy z glutaminy. Gdy nerkowe plastry kory ...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączone z frakcjonowaniem i syntezami biochemicznymi wykazały, że w protoporfir...

Dwie odrębne grupy immunoglobulin A (IgA) ujawnione przez trawienie trawienne

Składniki surowicy IgA M, wydzielnicze IgA oddzielone od siary i IgA z surowicy pacjentów z marskością wątroby trawiono pepsyną przy pH 4,1. Składniki M IgA są segregowane na dwie grupy na podstawie ich względnej ilości trawienia trawiennego. Surowicę surowicy i siatkówki trawiono w całkowitej szybkości pośredniej do tej z dwóch grup białek szpiczaka IgA. Okazało się jednak, że siarkowa IgA może być początkowo bardziej oporna na trawienie trawienne niż surowica IgA. Zmienność tempa trawienia trawiennego nie była związana z mobilnością elektroforetyczną, lekkim łańcuchem ani podklasą IgA. Warunki doświad...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Badanie wad wydalniczych wątroby w niezbędnym niedoborze kwasów tłuszczowych. Ich możliwy związek z genezą cholesterolowych kamieni żółciowych.

Samce chomików otrzymywały normalną i niezbędną dietę kwasów tłuszczowych (EFA) przez co najmniej 12 tygodni przed kaniulacją przewodów żółciowych. W przypadku fosforanu [32P] synteza wątrobowa lecytyny była podobna, ale wydalanie z żółcią nowo zsyntetyzowanej lecytyny było istotnie zmniejszone u pacjentów z niedoborem EFA w porównaniu z normalnymi chomikami. Hepatyczna dawka dożylnie podawanego taurocholanu (TC) i taurochenodeoksycholanu (TCDC) była podobna w obu grupach zwierząt. Jednakże wydalanie z żółcią dożylnie podawanych wlewów było istotnie zmniejszone u chomików z niedoborem EFA, podczas gdy po...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania trombiny nie zmniejszyło się, wyłączając możliwość, że hamowan...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3, CD58), która jest zwykle wyrażana na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. Komórki progenitorowe...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 do 50 razy) wyższymi poziomami rad...

Zmieniono ekspresję kallikreiny nerkowej i ekspresji genu reniny u szczurów nerczycowych i modulację poprzez konwersję hamowania enzymu.

Wydalanie kallikreiny z moczem (UKE) jest zmniejszone u szczurów z pasywnym zapaleniem nerek Heymann (PHN), ale wzrasta po konwersji inhibicji enzymu (CEI). Chociaż CEI wzmaga aktywność bradykininy, nie zbadano ani wpływu CEI na wydzielanie kalikreiny, ani na nieprawidłowy metabolizm kalikreiny nerkowej w PHN. Aby określić mechanizm, za pomocą którego CEI zwiększa UKE, normalne szczury i PHN otrzymywały enalapril, 40 mg / kg doustnie przez 4 dni. UKE był o 85% niższy w PHN niż w normalnych i wzrósł w obu grupach po CEI, chociaż UKE w PHN pozostało znacznie mniej niż w normalnych. MRNA kalikreiny był znacząco niższy...

Zahamowane pośredniczone przez przeciwciała zabijanie limfocytów T supresyjnych jako możliwa przyczyna makroglobulinemii w zespole splenomegalii tropikalnej.

W celu zbadania patogenezy makroglobulinemii w zespole tropikalnej splenomegalii (TSS) ocenialiśmy funkcjonalną aktywność limfocytów B i podzbiorów komórek T w sześcienkowym oznaczaniu mitogenu syntezy immunoglobulin. Jednojądrzaste komórki od pacjentów z TSS wytwarzały więcej IgM niż komórki z wioski lub z odległych kontroli. Wydaje się, że wynika to ze zmniejszenia liczby i / lub aktywności supresorowych limfocytów T fenotypu T8 +. Brak funkcjonalnych supresorowych limfocytów T był związany z obecnością w surowicach od pacjentów z TSS przeciwciał IgM, które specyficznie zabijały komórki T8 +, 9,3-, 60.1+ o...

Protoporfiria erytropoetyczna w myszy domowej. Receptywny odziedziczony niedobór ferrochelatazy z niedokrwistością, nadwrażliwością na światło i chorobą wątroby.

Aktywna mutacja autosomalna recesywna (nazwana fch lub niedobór ferrochelatazy) powodująca żółtaczkę i niedokrwistość u myszy pojawiły się w eksperymencie z mutagenezą za pomocą etylonitrosomocznika. Homozygoty (fch / fch) wykazują niedokrwistość hemolityczną, nadwrażliwość na światło, cholestazę i ciężką niewydolność wątroby. Protoporfiryna znajduje się w wysokim stężeniu w erytrocytach, surowicy i wątrobie. Aktywność ferrochelazy w różnych tkankach wynosi 2,7-6,3% normy. Heterozygoty (+ / fch) nie są anemiczne i mają prawidłową czynność wątroby; nie są wrażliwi na działanie światła; aktyw...

Identyfikacja mutacji w sekwencji kodującej ludzki gen peroksydazy tarczycy, powodujący wole wrodzone.

Peroksydaza tarczycy (TPO) jest kluczowym enzymem w syntezie hormonów tarczycy, a wady TPO są uważane za najbardziej rozpowszechnione przyczyny wrodzonych błędów metabolizmu tarczycy. Zbadaliśmy adoptowanego chłopca z defektem jodkowym, który przedstawił krwawą niedoczynność tarczycy w wieku 4 miesięcy, źle spełniał leczenie tyroksyną i opracował wolę ściskającą, wymagającą częściowej resekcji w wieku 12 lat. Badania biochemiczne wykazały brak aktywności TPO w wyciętej tkance. W badaniach genomowego DNA zidentyfikowano wstawkę w 4 parach zasad w ósmym eksonie genu TPO i wykazano, że pacjent był homozygot...

Porównanie wpływu połknięcia glukozy i kwasicy NH4Cl na wydalanie wapnia i magnezu z moczem u ludzi

Zarówno przyjmowanie glukozy, jak i kwasica NH4Cl zwiększają wydalanie wapnia z moczem (UCa V) i magnezu (UMg V). Oba powodują również zakwaszenie moczu i zwiększenie wydalania kwasu moczowego. Aby zbadać, czy zastosowano wspólny mechanizm działania, badano wpływ spożycia glukozy i kwasicy NH4Cl na UCa V i UMg V u tych samych osobników. Zużycie glukozy powodowało znaczny wzrost zarówno UCa V, jak i UMg V. Podczas stabilnej kwasicy NH4Cl, UCa V znacznie się zwiększył, podczas gdy UMg V nie uległo zmianie. Gdy podczas kwasicy podawano obciążenie glukozą, oddzielne działanie kwasicy i glukozy na UCa V było addytywne...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genotyp DD wpływa na MI. Przebadaliśmy 150 angiograficznie ocenionych Japończyków, wszystkie powyżej 60 lat. C...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego, która zawiera Z. Wiązanie anionów przez frakcje Y i Z nie je...

Wydolność beztlenowa i metabolizm nadczynności tarczycy

Beztlenowo występujące serca szczurów z doświadczalnie wywołaną nadczynnością tarczycy wykazywały przyspieszone pogorszenie czynności rozrusznika i sprawności komorowej. Zmniejszone beztlenowe działanie nadczynnych serc było związane ze zmniejszeniem poziomu trifosforanu adenozyny (ATP) i zmniejszoną szybkością beztlenowej glikolizy, co odzwierciedla zmniejszenie wytwarzania kwasu mlekowego podczas 30 minut perfuzji beztlenowej. Badania homogenatów całego serca wykazały hamowanie na etapie fosfogruktokinaz (PFK) szlaku glikolitycznego. Takie hamowanie nie zostało wykazane w cytozolu nadczynno-tarczycy. Postuluje się...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H] Pro2,4-SP i 125I-His...

Wykazanie obecności kwasu tuberkulostearynowego w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc przez monitorowanie wybranych jonów.

Wybrane monitorowanie jonów zastosowano do wykrycia kwasu tuberkulostearynowego (kwasu 10-metyloktadekanowego) w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc. Próbki autoklawowano, liofilizowano, ekstrahowano i metanolizowano przed poddaniem chromatografii cienkowarstwowej i wstrzyknięto do chromatografu gazowego / spektrometru masowego. Kwas tuberkulostearynowy można było wykryć w pięciu z sześciu próbek prątków gruźlicy zawierających szybkie pręciki wykrywalne za pomocą mikroskopii świetlnej barwionych barwników Ziehl-Neelsena. Po tym jak próbki plwociny były hodowane przez pięć dni na pożywce Löwenstein-Jensen, gdy j...

Aktywacja transkrypcji i nadwrażliwe miejsca DNazy I są związane z selektywną ekspresją genu peptydu uwalniającego gastrynę.

Peptyd uwalniający gastrynę (GRP) jest hormonem neuropeptydowym i czynnikiem wzrostu wytwarzanym normalnie przez komórki nerwowe i neuroendokrynne, jak również przez guzy ludzkiego drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) i pochodne linie komórkowe. W tym badaniu porównano strukturę ludzkiego genu prepro-GRP w czterech liniach komórkowych SCLC, które wyrażają zmienne poziomy mRNA GRP w stanie stacjonarnym. Wydaje się, że regulacja ekspresji genu GRP odbywa się na poziomie pierwotnej transkrypcji w oparciu o przebieg jądrowy w badaniach. W dwóch liniach komórkowych SCLC eksprymujących GRP znajdujemy pojedyncze miejsce star...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że wstrzykiwanie Apo-TF do królików uprzednio antykoagulowanych ...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmniejszyła się o około 40%, gdy hiperglikemia współistniał...

Tłumienie wydzielania hormonu wzrostu przez melatoninę i cyproheptadynę

Uwalnianie przysadkowego hormonu wzrostu (GH) u szczurów jest stymulowane przez szlaki serotoninergiczne i może być hamowane przez leczenie związkami działającymi jako antagoniści serotoniny, takimi jak cyproheptadyna lub hormon szyszynki, melatonina. Aby zbadać możliwą rolę serotoniny w kontrolowaniu uwalniania ludzkiego GH, zbadano wpływ podawania cyproheptadyny i melatoniny na odpowiedzi GH u zdrowych osobników płci męskiej. Doustne podawanie cyproheptadyny (8-12 mg na dobę przez 5 dni) zdrowym ludziom zmniejszyło odpowiedzi GH zarówno na hipoglikemię wywołaną przez insulinę, jak i wysiłek fizyczny w bardzo duż...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. placebo (4%), P mniejsze niż 0,01]. Średni cholesterol o niskiej gęstości lipoproteiny zmniejszył się o 35...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determinowały kolejną objętość cytoplazmy produkującej płytki krwi. Drugi mec...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsorpcję płynu o wartości około 1,9 nl / mm na minutę. Z uwagi na znacz...

Częściowa charakterystyka antygenowych składników błon osoczowych paciorkowców w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek

Frakcje surowicy immunoglobuliny G (IgG) wyznakowane fluoresceiną od pacjentów z ostrym poststokokokowym zapaleniem kłębuszków nerkowych zabarwiały części błony podstawnej kłębuszków nerkowych i mezangium tkanki nerkowej uzyskane od tych samych pacjentów we wczesnej fazie choroby. Tkanka nerkowa uzyskana od zdrowych osób i od pacjentów z innymi chorobami nerek nie zabarwiła się tymi frakcjami IgG. Wstępna absorpcja frakcji surowicy za pomocą różnych bakterii bezzapachowych wykazała, że tylko niektóre paciorkowce grupy A zniosły zdolność do barwienia. Frakcjonowanie paciorkowców w składniki komórkowe wskazywa...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była bardziej złożona. Pacj...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywność dwufazowa zgodnie z metodami preparatywnymi ultrawirowania za...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym netto przy pH 8,6, ale nie wykazują żadnych oczywistych różnic w aktywn...

Regulacja in vivo ludzkiej jednojądrzastej leukocytowej reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Badania u osób zdrowych.

Regulację in vivo aktywności mikrosomalnej HMG CoA reduktazy badano w świeżo izolowanych jednojądrzastych leukocytach od 26 zdrowych dorosłych mężczyzn. Aktywność reduktazy wykazywała dzienny rytm i zmniejszała się podczas postu. Aktywność enzymu była również modulowana in vivo przez zmiany w cholesterolu w diecie i w osoczu, co sugeruje istnienie funkcjonalnego systemu regulacji sprzężenia zwrotnego cholesterolu. Pojedynczy posiłek o wysokiej zawartości cholesterolu zmniejszył aktywność reduktazy w ciągu 2 godzin. Ponadto szybkie obniżenie poziomu cholesterolu we krwi za pomocą plazmaferezy doprowadziło do o...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, fragmenty obejmujące region promotora i wszystkie regiony koduj...

Modyfikacja właściwości biofizycznych i endotoksycznych bakteryjnych lipopolisacharydów przez surowicę.

Normalna surowica królika zmniejsza gęstość wyporową lipopolisacharydu (LPS) z Escherichia coli 0111: B4 (d = 1.44 g / cm3) i Salmonella minnesota R595 (d = 1,38 g / cm3) do wartości mniejszej niż g / cm3. To przesunięcie gęstości jest związane z hamowaniem szeregu aktywności endotoksycznych LPS; mianowicie aktywność pirogenna, zdolność do natychmiastowej neutropenii u królików, letalność u myszy z adrenalektomią i aktywność przeciwpełniotwórczą. Po podaniu dożylnym LPS królikom zaobserwowano jakościowo podobną zmianę gęstości w płynie. Wstępne dowody sugerują, że przesunięcie gęstości nie występu...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X do fragmentów Y i ...

Synovium jako źródło interleukiny 6 in vitro. Wkład w lokalne i układowe objawy zapalenia stawów.

Zapalenie maziówki jest często związane ze zmianami ogólnoustrojowymi, takimi jak zwiększone poziomy białek ostrej fazy i hipergammaglobulinemię, których nie można wytłumaczyć cytokinami opisanymi w płynach maziówkowych i wydzielinach synoviocytu. Interleukina 6 (IL-6) została ostatnio scharakteryzowana jako mediator wielu odpowiedzi zapalnych. Ta cytokina promuje wzrost i różnicowanie limfocytów T i B oraz syntezę białka ostrej fazy. Zbadaliśmy zatem produkcję IL-6 przez synowiocyty ludzkie i jej obecność w płynach maziowych. W warunkach in vitro synowiocyty samoistnie uwalniały IL-6, która była zwiększona pr...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak spontanicznych pulsacji LH. Pomimo ciągłego podawania LHRHA, podawanie ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycznej w surowicy z niedo...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez komórkę po krótkim opóźnieniu. Po dalszej analizie zinternalizowanej radioaktywności okazuje się, że ko...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są wysoce koeksprymowane w brązowym tłuszczu i wątrobie. Najwyższy ...

Izolacja, oznaczanie i wydzielanie poszczególnych ludzkich neurofizin.

Ludzką neurofizynę wyizolowano z osuszonych acetonem ludzkich tylnych przysadek i rozdzielono na dwa główne peptydy neurofizyczne za pomocą chromatografii jonowymiennej i na cztery główne peptydy za pomocą preparatywnej elektroforezy w żelu tarczowym. Antysurowice hodowane na królikach wyodrębniły tylko dwa specyficzne miejsca antygenowe na izolowanych peptydach neurofizycznych. Opracowano indywidualne czułe i specyficzne testy radioimmunologiczne dla dwóch ludzkich neurofizyn. Te testy wykorzystano do pomiaru każdej neurofizyny w nieekstrahowanym ludzkim osoczu. Te dwie neurofazyny są wydzielane niezależnie w człowieku...

Replikacja wirusa Marburg w ludzkich komórkach śródbłonka. Możliwy mechanizm rozwoju wirusowej choroby krwotocznej.

Wirus Marburg i Ebola, członkowie rodziny Filoviridae, powodują ciężką chorobę krwotoczną u ludzi i naczelnych. Choroba jest scharakteryzowana jako infekcja wirusem wirusowym, często powodująca piorunujący wstrząs związany z krwotokiem i śmierć. Wszystkie znane histologiczne i patofizjologiczne parametry choroby nie są wystarczające do wyjaśnienia niszczących objawów. Poprzednie badania sugerowały niespecyficzne niszczenie śródbłonka jako możliwego mechanizmu. Odnośnie ważnych funkcji regulacyjnych śródbłonka (ciśnienie krwi, przeciwzakrzepowa, homeostaza) zbadaliśmy replikację wirusa Marburga w pierwotnyc...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji komory lub zmniejszenie wielkości porów filtra mikroporów i był niezal...

Synteza antygenu czynnika VIII przez hodowlane megakariocyty świnki morskiej

Immunoprecypitaty zawierające antygen czynnika VIII świnki zostały przygotowane z osocza świnki morskiej z reagującym krzyżowo króliczym antyludzkim czynnikiem VIII. Monospecyficzne antysurowice dla świnki morskiej Antygen czynnika VIII wytworzono u królików, stosując te przemyte immunoprecypitaty jako immunogeny. Powstały antysurowice na antygen czynnika VIII świnki morskiej wykrył antygen czynnika VIII w osoczu świnki morskiej i zahamował aktywność czynnika von Willebranda w osoczu świnki morskiej. To przeciwciało wykrywa również antygen czynnika VIII w rozpuszczonej mieszaninie białek przygotowanej z izolowanych...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (odpowiednio 1080? 27 A i 1086? 90 A) i znacznie mniejsze niż u diabet...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej (NADazy). Odkrycia sugerują, że w przeciwieństwie do zakażenia odpowiedzi przeciwciał URT na strepto...

Tworzenie rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych przez dopełniacz w surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru dopełniacza. Różnica między hamowaniem strącania immunologicznego a solubilizacją.

Aby zbadać, czy zdolność dopełniacza do tworzenia rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych odgrywa rolę w zapobieganiu chorobom o podłożu immunologicznym, przeanalizowaliśmy zdolność dopełniacza do hamowania strącania immunologicznego (IIP) i do solubilizacji preformowanych agregatów immunologicznych (SOL) w 23 surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru uzupełniającego i skorelowaliśmy wyniki tych badań z zespołami klinicznymi występującymi u różnych pacjentów. W surowicach z niedoborem lub zubożeniem wczesnych klasycznych składników szlaku, IIP uległo zasadniczej zmianie, podczas gdy SOL był opó...

Promowanie ludzkiej replikacji prekursorów adipocytów przez 17-beta-estradiol w hodowli.

Badano wpływ 17-beta-estradiolu i 17-alfa-estradiolu na prekursory adipocytów dorosłego człowieka rosnącego w systemie hodowli komórkowej. Komórki hodowano w subkulturze w obecności lub nieobecności hormonu. 17?-estradiol spowodował znaczącą promocję replikacji prekursorów adipocytów, co określono na podstawie zliczania komórek i wbudowania radioaktywnej tymidyny do DNA. Pobudzenie komórek stymulowane hormonem w zakresie stężeń 0,5-500 ng / ml pożywki wzrostowej. Najwyższy badany poziom wynosił 500 ng / ml. Maksymalne efekty uzyskano przy 50 ng / ml (P mniejsze niż 0,001 w teście na parze t, 48 godzin po dodaniu...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inotropowy, wynoszący od ...

Hamowanie interakcji między komórkami leukocytów a śródbłonkiem i stan zapalny przez peptydy z adhezyny bakteryjnej, która naśladuje czynnik krzepnięcia X.

Czynnik X (czynnik dziesiąty) kaskady krzepnięcia wiąże się z integryną CD11b / CD18 podczas zapalenia, inicjując aktywność prokoagulacyjną na powierzchni leukocytów (Altieri, DC, OR Etingin, DS Fair, TK Brunk, JE Geltosky, DP Hajjar i TS Edgington, 1991. Science [Wash.DC]., 254: 1200-1202). Filamentowa hemaglutynina (FHA), adhezyna z Bordetella pertussis również wiąże się z integryną CD11b / CD18 (Relman D., E. Tuomanen, S. Falkow, DT Golenbock, K. Saukkonen i SD Wright 1990. Cell 61: 1375 -1382). Pętle wiążące FHA i CD11b / CD18 podobieństwa sekwencji aminokwasów dzielą X. Peptydy FHA podobne do pętli wiążąc...

Ocena heterozygotyczności niedoboru alfa-1-antytrypsyny jako czynnika ryzyka w etiologii rozedmy płuc. Fizjologiczne porównanie dorosłych osobników z fenotypem inhibitora proteazy normalnej i heterozygotycznej z losowej populacji.

W przypadku pletyzmograficznych badań mechaniki płuc i pomiaru zdolności dyfuzyjnej płuc, 62 losowo wybranych próbek populacyjnych. Dane uzyskane od 24 osobników o fenotypie heterozygotycznym dla niedoboru alfa-1-antytrypsyny (PiMZ) porównano w grupie wiekowej z danymi od 38 zdrowych (PiM) osobników dopasowanych do płci, wieku i historii palenia. Porównanie wartości średnich według grup wiekowych pod względem objętości płuc, zdolności dyfuzyjnej, odrzutu elastycznego płuc, maksymalnego przepływu wydechowego i występowania zależności częstotliwościowej od zgodności dynamicznej nie wykazało różnic między grupa...

Ostre immunologicznie płucne zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre urazy immunologiczne płuc szczura wywołano przez wstrzyknięcie dooskrzelowe przeciwciała heterologicznego i wstrzyknięcie dożylne radioznakowanego antygenu. W ciągu 4 godzin wydziela się ostra krwotoczna wysięk bogatopłytkowy w obszarach wyrostka zębodołowego i śródmiąższowego, a następnie stopniowo zanika. Uszkodzenie płuc w tym modelu można oznaczyć ilościowo na podstawie pomiarów zwiększonej przepuszczalności naczyń i hemoglobiny do ekstrakcji. Dzięki zastosowaniu technik immunofluorescencyjnych wykazano wyściółki pęcherzykowe i śródmiąższowe antygenu i przeciwciała, ale nie trzeci składnik do...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji między albuminą a powierzchnią komórki. Brak wiązania więz...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mięśnia sercowego, zgo...

Stężenie reduktazy NADH-cytochromu b5 w erytrocytach osób zdrowych i methemoglobinemicznych zmierzono za pomocą ilościowego testu radioimmunoblottingu.

Aktywność reduktazy NADH-cytochromu b5 (reduktazy NADH-methemoglobiny) jest ogólnie zmniejszona w krwinkach czerwonych pacjentów z recesywną dziedziczną methemoglobinemią. Aby określić, czy ta niższa aktywność wynika z obniżonego stężenia enzymu o normalnych właściwościach katalitycznych, czy z obniżonej aktywności enzymu obecnego w normalnym stężeniu, zmierzono stężenia reduktazy erytrocytów za pomocą ilościowej metody radioimmunoblottingu, stosując oczyszczone przez powinowactwo przeciwciała poliklonalne przeciw wątrobie szczurzej reduktaza mikrosomalna jako sonda. U pięciu pacjentów z "łagodną&qu...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające. Tak więc mecha...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na cięższych polibosomach i jest mniej rozpowszechniony we frakcjach rybonukl...

Wpływ leczenia cyklosporyną A na produkcję przeciwciał u pacjentów z cukrzycą insulinozależną (typu I).

Wytwarzanie przeciwciał przeciw wyspowej i przeciw insulinie było badaniem w okresie 12-miesięcznym u 82 ostatnio zdiagnozowanych diabetyków losowo otrzymujących cyklosporynę lub placebo. Cyklosporyna wywierała jedynie minimalny wpływ na wytwarzanie przeciwciał przeciwko komórkom wysepek, niezależnie od tego, czy skierowana jest na antygeny wysepek cytoplazmatycznych (immunofluorescencja) czy błony (cytotoksyczność), nawet u pacjentów poddawanych remisji. Dane te sugerują, że te przeciwciała nie odgrywają głównej roli w patogenezie choroby, zwłaszcza, że ich (nieregularna) obecność nie jest czynnikiem prognostycz...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem choroby. Tę samą mutację wykryto u ...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie TCI-B12, bydlęce TCII-B1...