Ekspresja czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego nie sprzyja transformacji, ale zapewnia przewagę wzrostu in vivo komórkom jajowym chomika chińskiego.

Naczyniowy śródbłonkowy czynnik wzrostu (VEGF) jest mitogenem o specyficzności względem komórek śródbłonka in vitro i induktorem angiogennym in vivo. Testowaliśmy hipotezę, że VEGF może nadawać komórkom ekspresję wzrostu in vivo. Dihydrofolatereductase - komórki jajnika chomika chińskiego transfekowano wektorami ekspresyjnymi, które kierują konstytutywną syntezą VEGF. Ani ekspresja, ani egzogenne podawanie VEGF nie stymulowało zależnego od zakotwiczenia lub niezależnego od zakotwiczenia wzrostu komórek jajnika chomika chińskiego in vitro. Jednak klon...

Krytyczna ocena roli krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wysiłkowej.

Aby ocenić rolę krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wywołanej wysiłkiem, przeprowadzono dwa eksperymenty. W pierwszym ćwiczeniu sześciu pacjentów z astmą przeszło do wyczerpania na ergometrze rowerowym, jednocześnie rejestrując tętnicze pH w okresowych odstępach czasu. Wiele aspektów mechaniki płuc zostało zmierzonych przed i po obciążeniu pracą. Po wyzdrowieniu powtórzono identyczne procedury, ale wprowadzono wystarczającą ilość wodorowęglanu sodu, aby utrzymać pH na poziomie przed treningowym. W obu eksperymentach indukowano st...

Ludzka rekombinowana erytropoetyna sprzyja różnicowaniu mysich megakariocytów in vitro.

Aby określić, czy erytropoetyna wpływa na megakariocytopoezę, zmierzono aktywność acetylocholinoesterazy (AchE), markera mysiej linii megakariocytarnej, po dodaniu ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny do hodowli mysich szpiku kostnego bez surowicy. Erytropoetyna znacznie zwiększyła aktywność AchE. Ponadto, gdy hormon został dodany do hodowli bez surowicy 426 izolowanych pojedynczych megakariocytów pochodzących z kolonii megakariocytowych, erytropoetyna indukowała znaczny wzrost średnic tych komórek. Z analizy bayesowskiej prawdopodobieństwa, że niektóre meg...

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynnika tkankowego (231 +/- 17 mU vs. 51 +/- 7 S...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwaso...

Aktywność in vivo i swoistość in vitro komórek CD4 + Th1 i Th2 pochodzących ze śledzion cukrzycowych myszy NOD.

Linie komórek T CD4 + wytworzono ze śledziony cukrzycowych myszy NOD wobec surowych preparatów błonowych pochodzących od szczurzego insulinoma. Adopcyjne przenoszenie tych linii do noworodków myszy potwierdza, że jawną cukrzycę indukuje się przez komórki Th1 wydzielające gamma-IFN, podczas gdy przeniesienie komórek Th2 wydzielających IL-4 prowadzi do nieniszczących wysepek w wysepce okołopęcherzowej. Analiza antygenów rozpoznawanych przez poszczególne klony komórek T z linii Th1 obejmowała reaktywność wobec frakcji błony insulinoma wzbogaconej białkami...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diecie ubogiej w ...

Niedobór fosfundruktazy mięśniowej. Badania biochemiczne i immunologiczne izozymów fosfufruktinaz w kulturze mięśniowej.

Hodowle mięśniowe od trzech niespokrewnionych pacjentów z deficytem mięśniowej fosfogruktokinaz (PFK; EC 2.7.1.11) (Glikogenoza typu VII, choroba Tarui) miały prawidłową aktywność PFK i prawidłową morfologię. Badania chromatograficzne i immunologiczne wykazały, że prawidłowe hodowle mięśni wyrażają wszystkie trzy podjednostki PFK, M (typ mięśniowy), L (typ wątroby) i P (typ płytkowy) i zawierają wiele izoenzymów homotetramerycznych i heterotetramerycznych. W hodowlach mięśni od pacjentów brakuje aktywnych katalitycznie izozymów zawierających podj...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsorpcję pły...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. G...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że w...

Detekcja nosiciela hemofilii B przez zastosowanie polimorfizmu miejsca restrykcyjnego związanego z koagulacyjnym genem czynnika IX.

Klonowany komplementarny DNA dla czynnika krzepnięcia IX (FIX) wykrywa częstą odmianę polimorfizmu długości restrykcyjnej (RFLP) w ludzkich genomowych DNA trawionych endonukleazą restrykcyjną Taq I. Ten marker genetyczny został użyty, równolegle z koagulacją i testami immunologicznymi, w celu śledzenia segregacja nieprawidłowego genu FIX w dużej rodzinie hemofilii B. Spośród sześciu potencjalnych żeńskich nosicieli, testy funkcjonalne wykazały, że cztery miały wysokie prawdopodobieństwo, a dwa małe prawdopodobieństwo bycia nosicielami. Analiza na pozi...

Wada wiązania insuliny z receptorami u otyłych mężczyzn. Usprawnienie z ograniczeniem kalorii.

Przy insulinie wynoszącej 0,1 ng / ml, wiązanie (125I) insuliny in vitro do krążących limfocytów od 11 otyłych pacjentów było mniejsze niż obserwowane dla komórek od 10 cienkich ochotników. Ponadto w przypadku komórek otyłych insulina nie znakowana była mniej skuteczna w konkurowaniu ze znakowanym hormonem pod względem wiązania, zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu insuliny nieznakowanej. Różnice te nie zostały uwzględnione przez wysokie stężenia insuliny w krążeniu otyłych pacjentów w czasie pobierania krwi lub przez różnice w degradacji...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu ...

Modelowanie kliniczne szczepień komórek T przeciwko chorobom autoimmunologicznym u szczurów. Wybór specyficznych dla antygenu komórek T przy użyciu mitogenu.

Skuteczne szczepienie komórek T przeciwko eksperymentalnym chorobom autoimmunologicznym obejmuje leczenie aktywowanymi, autoimmunologicznymi limfocytami T. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu sprawdzenia, czy komórki T specyficzne wobec antygenu obecne w niskiej częstotliwości mogą być wybrane in vitro bez użycia specyficznego antygenu. Szczurzym modele adiuwantowego zapalenia stawów i eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia poddano badaniu przy użyciu testów proliferacji i technik ograniczania rozcieńczania w celu ilościowego określenia ...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, ...

Regulacja kory nerek Amoniakemia I. STYMULACJA NERKI CORTEX AMONIAGENIZJA W VITRO ZA POMOCĄ PLAZMY ODIZOLOWANEJ Z NASION RAKOWATYCH ACIDOTYCZNYCH

Przebadaliśmy ostrą nerkową odpowiedź metaboliczną u szczurów zakwaszonych pojedynczą doustną dawką chlorku amonu. Korty plastyczne z ostrych (2-h) kwasowych szczurów wykorzystywały więcej glutaminy i wytwarzały więcej amoniaku i glukozy z glutaminy niż plastry z normalnych zwierząt. Gdy wycinki korowe od normalnych szczurów były wstępnie traktowane in vitro osoczem izolowanym od szczurów o ostrym kwasie, osiągnęły one podobny wzrost wykorzystania glutaminy, tworzenia amoniaku i glukoneogenezy z glutaminy. Nie zaobserwowaliśmy takiej stymulacji w prawid...

Wpływ niedoboru drugiego składnika dopełniacza na aktywność bakteriobójczą granulocytow obojętnochłonnych in vitro.

Surowica od trzech pacjentów z kompletnym, selektywnym niedoborem drugiego składnika dopełniacza (C2) nie sprzyjała optymalnemu zabijaniu Staphylococcus aureus, 502A przez neutrofilowe leukocyty polimorfojądrowe (PMN) in vitro. Dodanie odczynnika C2 lub obecność stabilnej termicznie opsoniny w surowicy z niedoborem C2 korygowało wadliwe zabijanie S. aureus obserwowane u pacjenta lub kontrolnego PMN. PMN od pacjentów lub osobników kontrolnych zabija bakterie z jednakową wydajnością w warunkach optymalnej opsonizacji (normalna połączona surowica). Jednak PMN, któ...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfos...

Regulacja w górę kanału sodowego serca szczura przez leczenie in vivo lekiem antyarytmicznym klasy I.

Leki antyarytmiczne Klasy I hamują kanał sodowy przez wiązanie się z receptorem związanym z kanałem. W niniejszym raporcie pokazujemy, że podawanie in vivo lekowi antyarytmicznemu klasy I meksyletyny szczurom indukuje zwiększenie poziomu sodu w izolowanych miocytach sercowych. Liczbę kanałów sodowych oceniano za pomocą testu radioligandowego z użyciem benzoesanu specyficznego dla kanału sodowego [3H] benzoesanu batrachotoksyny ([3H] BTXB). Podawanie meksyletyny szczurom indukowało zależny od dawki wzrost całkowitego wiązania [3H] BTXB całkowitego (Bmax) na i...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD zo...

Niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnityny z ciężką hipoglikemią i blokiem aurowo-komórkowym. Test translocazy w permeabilizowanych fibroblastach.

Uważa się, że niedobór enzymów mitochondrialnego utleniania kwasów tłuszczowych i związanych z nimi etapów zależnych od karnityny jest jedną z przyczyn hipoglikemii hipoketycznej wywołanej przez czczo. Opisujemy tutaj niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnitynowej u noworodka, który zmarł osiem dni po urodzeniu. Proband wykazał ciężką hipoglikemię hipoketemiczną na czczo, wysoki poziom kinazy kreatynowej, zaburzenie bicia serca, hipotermię i hiperamonemię. Karnityna wolna od osocza w dniu trzecim wynosiła tylko 3 mikroM, a 92% całkowitej karnityny...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zas...

Różnicowe wiązanie immunoglobuliny A i kompleksów immunologicznych G1 immunoglobulin z erytrocytami naczelnych in vivo. Immunoglobulina Kompleksy immunologiczne A wiążą się gorzej z erytrocytami i są preferencyjnie osadzane w kłębuszkach.

Erytrocyty prymusa wydają się odgrywać rolę w usuwaniu potencjalnie patogennych kompleksów immunologicznych (IC) z krążenia. Badanie to przeprowadzono w celu porównania klirensu z krążenia i wychwytu dwóch monoklonalnych sond IC: jeden z nich, IgG1-IC, był dobrze związany z erytrocytami, a drugi, IgA-IC, był stosunkowo słabo wiązany przez erytrocyty. Sondy IC znakowano różnymi izotopami jodu i infuzowano jednocześnie lub kolejno w krążeniu tętniczym. Wyniki wskazują, że w porównaniu z IgG1-IC, IgA-IC wiążą się mniej dobrze z erytrocytami naczelnych...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji mi...

Izolacja i funkcjonalna charakterystyka ludzkich limfocytów limfoidalnych błony śluzowej człowieka.

Żywe zawiesiny ludzkich limfoidalnych komórek śluzówki okrężnicy przygotowano przez kolejne traktowanie tkanki ditiotreitolem, EDTA w roztworach soli wolnej od wapnia i magnezu i oczyszczoną kolagenazę. Populacja limfocytów jelitowych, w porównaniu do populacji krwi obwodowej, miała większą liczbę komórek pochodzących ze szpiku kostnego, w szczególności komórek zawierających błonową IgA; wykazał spontaniczne skojarzenie z makrofagami; uległy szybkiemu tworzeniu się rozetek z erytrocytami owcy; i wykazali zwiększoną syntezę immunoglobulin in vitro. W...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8: 1, pr...

Naturalne autoprzeciwciało jest kodowane przez geny regionu zmiennego łańcucha ciężkiego i łańcucha lekkiego lambda bez mutacji somatycznych.

Podczas gdy niezmutowane geny regionu zmiennego (V) regionu zmiennego (V) kodują ciężkie lub lekkie łańcuchy różnych ludzkich autoprzeciwciał, nie udokumentowano zastosowania genów V linii płciowej przez oba łańcuchy danego autoprzeciwciała. Ostatnio donieśliśmy, że gen V łańcucha ciężkiego (oznaczony jako Humha346) przeciwciała anty-DNA Kim4.6 jest identyczny z genem VH linii zarodkowej, 1.9III. Aby zbadać, czy to autoprzeciwciało zostało całkowicie zakodowane w linii płciowej, szukaliśmy odpowiednika w linii płciowej do segmentu lambda Kim4.6 V (o...

Zastosowanie ludzkiego czynnika VIIa w leczeniu dwóch pacjentów z hemofilią A z inhibitorami o wysokim mianie.

Dwóch pacjentów z hemofilią A powikłanych alloprzeciwciałami o wysokim mianie leczono przez powtarzane wlewy mikrogramów czystego ludzkiego czynnika VIIa. Pacjentowi 1 przedstawiono krwawienie z mięśnia brzuchatego łydki obejmujące staw kolanowy. Po leczeniu czynnikiem VIIa zmniejszył się obwód mięśnia, a ruchliwość stawów znacznie wzrosła. Pacjentowi 2 podano czynnik VIIa równoczesny z kwasem traneksamowym w połączeniu z ekstrakcją dwóch pierwotnych zębów trzonowych. Nie stwierdzono znaczącego krwawienia z dziąseł po leczeniu czynnikiem VIIa i kwa...

Właściwości pompy Na + -K + w ludzkich krwinkach czerwonych ze zwiększoną liczbą miejsc w pompie.

Badaliśmy pompę Na + / K + w krwinkach czerwonych od otyłego człowieka (MAJ), w której liczba pomp / komórek była 10-20 razy większa niż normalnie. Poprzez pomiary kinetycznych właściwości kilku trybów pracy pompy Na + / K + ustaliliśmy, że pompy w komórkach MAJ są kinetycznie normalne. W obecności odpowiedniego substratu metabolicznego maksymalne szybkości pompowania Na + i wytwarzania mleczanu nasyconego odpowiednio przy 60 i 12 nmol / 1 komórkę na godzinę. W warunkach fizjologicznych pompy i "wycieki" strumienie Na + były podobne w MAJ i nor...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym netto przy pH...

Inaktywator anafilatoksyny ludzkiego osocza: jego izolacja i charakterystyka jako karboksypeptydazy

Niepowodzenie ludzkiej surowicy powodującej aktywność anafilatoksyny można przypisać obecności silnego inaktywatora anafilatoksyny w ludzkiej surowicy. Inaktywator wyizolowano i scharakteryzowano jako (3 -globulinę o masie cząsteczkowej około 310 000. Stwierdzono, że zniesienie aktywności obu anafilatoksyn, które pochodzą odpowiednio z trzeciego i piątego składnika dopełniacza i bradykininy. Inaktywacji anafilatoksyny pochodzącej z C3 i bradykininy towarzyszyło uwalnianie C-końcowej argininy z tych peptydów. Wykazano, że inaktywator anafilatoksyny hydroliz...

Liza miotub przez alloreaktywne cytotoksyczne komórki T i komórki NK. Związek z transplantacją mioblastów.

Celem tego badania było zbadanie podatności miotubul ludzkich na lizę przez dwa główne typy cytotoksycznych komórek efektorowych, komórki T cytotoksyczne CD3 + CD8 + (CTL) i komórki NK (CD16 + CD56 +). Preparaty mioblastów stosowane jako komórki docelowe miały czystość większą niż 90%, co oceniono przez immunobarwienie z przeciwciałem monoklonalnym Leu19 (MAb), które reaguje krzyżowo z cząsteczką adhezyjną komórek nerwowych N-CAM. Allospecyficzne linie CTL wytworzono z mieszanych hodowli limfocytów, a świeżo wyizolowane allogeniczne i autologiczne kom...

Związek aktywności czynnika tkankowego z powierzchnią hodowanych komórek.

Czynnik tkankowy występuje w stanie uśpienia na powierzchni hodowanych normalnych ludzkich fibroblastów i komórek owodniowych WISH 1. Aktywność niezakłóconych pojedynczych warstw lub komórek podnoszonych z krótkotrwałym traktowaniem trypsyną (0,125% trypsyny przez 1 min) wzrasta do 60-krotnie po przedłużonym trawieniu rozcieńczoną trypsyną (0,0025% trypsyny przez 30 minut); aktywność pojawia się po odłączeniu komórek. Aż 70 procent całkowitego komórkowego czynnika tkankowego staje się aktywne w tych warunkach i jest uwalniane z komórek. Czerwona war...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował równ...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak spontanicznych pulsacji LH. Pomimo ciągłego ...

Tworzenie rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych przez dopełniacz w surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru dopełniacza. Różnica między hamowaniem strącania immunologicznego a solubilizacją.

Aby zbadać, czy zdolność dopełniacza do tworzenia rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych odgrywa rolę w zapobieganiu chorobom o podłożu immunologicznym, przeanalizowaliśmy zdolność dopełniacza do hamowania strącania immunologicznego (IIP) i do solubilizacji preformowanych agregatów immunologicznych (SOL) w 23 surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru uzupełniającego i skorelowaliśmy wyniki tych badań z zespołami klinicznymi występującymi u różnych pacjentów. W surowicach z niedoborem lub zubożeniem wczesnych klasycznych składników szla...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje ...

Modyfikacja przez Beta-adrenergiczną blokadę odpowiedzi krążeniowych na ostrą niedotlenienie u człowieka

U 17 zdrowych mężczyzn, blokada beta-adrenergiczna znacząco zmniejszyła tachykardię i zwiększenie pojemności minutowej serca związane z inhalacją 7,5% tlenu przez 7 do 10 minut. Niedotlenienie nie zwiększyło stężenia adrenaliny lub noradrenaliny w osoczu u sześciu pacjentów. Ponadto, blokada receptorów alfa i beta w przedramieniu nie wpłynęła na rozszerzenie naczyń krwionośnych w przedramieniu wywołane niedotlenieniem, dostarczając dowodów farmakologicznych, że niedotlenienie stosowanego stopnia i czasu trwania nie wiązało się ze wzrostem stężenia...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można ...

Wykrywanie krzyżowo-reaktywnych idiotypów przeciwciał anty-DNA na immunoglobulinach związanych z tkankami nerkowymi od pacjentów z toczniem.

Reaktywne krzyżowo idiotypy przeciwciał anty-DNA zidentyfikowano na immunoglobulinach związanych z tkankami w badaniu biopsji nerkowych od 26 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE). Wykazano, że biopsje 12 (46%) mają jeden lub oba idiotypy testowane przez anty-idiotypowe odczynniki. Idiotypy zidentyfikowano w błonie podstawnej kłębuszków nerkowych, w cytoplazmie komórek mezangialnych iw ogniskowych proliferacjach pęczków. Przeciwnie, w żadnej z 24 pozytywnych immunoglobulin dodatnich biopsji kontrolnych nie można wykazać ani idiotypu. Blokowanie ba...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i może wiązać się do przeciwciała anty-Mo1....

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuz...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego, k...

Koniugaty egzotoksyny CD4-Pseudomonas opóźniają się, ale nie w pełni hamują replikację ludzkiego wirusa upośledzenia odporności w limfocytach in vitro.

Cząsteczka CD4 jest receptorem o wysokim powinowactwie do glikoproteiny otoczki ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) (gp160 lub gp120). Ta glikoproteina ulega ekspresji na błonie powierzchniowej komórek zakażonych wirusem HIV. Dlatego też zasugerowano, że rozpuszczalna forma CD4 może być stosowana jako środek kierujący do selektywnego dostarczania toksyn do komórek zakażonych wirusem HIV. Wykazujemy, że koniugaty CD4-Pseudomonas egzotoksyny A (PE) hamują proliferację komórek jajnika chomika transfekowanego gp160 i blokują replikację HIV w zakażon...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmn...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyn...

Monomerowy RNA endoteliny i receptory ulegają różnej ekspresji w hodowanych komórkach ludzkiego nabłonka sutka i zrębu.

Regulacja parakryn jest związana z biosyntezą i wydzielaniem mleka w piersiach. Ważną determinantą dla tej regulacji in vivo jest bezpośrednia lokalizacja komórkowa, na przykładzie komórek zrębu i nabłonka w tkance piersi. Hodowane komórki nabłonka ludzkiego sutka wykazywały niską konstytutywną ekspresję mRNA dla endoteliny, która została wzmocniona 20-krotnie po stymulacji prolaktyną. Ludzkie komórki zrębowe piersi nie wyrażały mierzalnych poziomów mRNA endoteliny w podobnych warunkach. W podobny sposób różnicowo, stymulowane uwalnianie immunoreakt...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiedni...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki po...

Dynamiczna regulacja interakcji receptorów beta-adrenergicznych leukocytów z fizjologicznymi zmianami w krążących katecholaminach.

Receptory beta-adrenergiczne na ludzkich jednojądrzastych leukocytach oceniano, stosując wiązanie [125I] jodohydroksybenzylopindololu. Badanych poddano badaniu na plecach i po ambulatoryjnym manewrze, który zwiększył w przybliżeniu dwukrotne katecholaminy w osoczu. powinowactwo beta-receptora do agonistów, mierzone przez rywalizację wiązania [125I] jodohydroksybenzylopindololu przez (-) izoproterenol, było znacząco zmniejszone w miarę chodzenia, a zmniejszenie to było związane ze zmniejszeniem odsetka agonisty wiążącego beta-receptora z wysokim powinowactwem ...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determinowały kolejn...

Analiza zmienności receptorów limfocytów T w limfocytach naciekających nowotwór z ludzkiego czerniaka regresywnego. Dowody na klonalną ekspansję komórek T in situ.

Złośliwe czerniaki często są infiltrowane przez limfocyty T. Postuluje się, że obecność limfocytów infiltrujących nowotwór (TIL) odzwierciedla trwające odpowiedzi immunologiczne przeciwko transformowanym komórkom. Takie "odpowiedzi" wydają się ogólnie nieefektywne z potencjalnym wyjątkiem rzadkich sytuacji klinicznych charakteryzujących się spontaniczną regresją nowotworu. Scharakteryzowaliśmy strukturę molekularną łańcucha beta receptora komórek T wyrażaną przez TIL w przypadku czerniaka regresywnego. Wykorzystano technologię PCR do bad...

Nieinwazyjna metoda pomiaru wychwytu glukozy splanchnic po doustnym podaniu glukozy.

Opracowaliśmy nieinwazyjną metodę szacowania wychwytu glukozy splanchnickiej (SGU) u ludzi (doustna technika pomiaru poziomu glukozy [OG-CLAMP]), która łączy zacisk hiperinsulinowy z doustnym obciążeniem glukozą (doustny test tolerancji glukozy). Zatwierdziliśmy tę metodę u 12 osób bez cukrzycy stosujących cewnikowanie żył wątrobowych (HVC) podczas doustnego testu tolerancji glukozy. Podczas HVC splanchnicyjny przepływ krwi wzrósł z 1395 +/- 64 do 1935 +/- 109 ml / min, powracając do wartości wyjściowych po 180 minutach i stanowił 45 +/- 7% SGU w chudym...

Leczenie nowozelandzkiej choroby myszy za pomocą ograniczonej liczby przeciwciał antyidiotypowych skoniugowanych z neocarzinostatyną.

-81 i idiotypy NE-1 (Id) ludzkich nephritogennych przeciwciał anty-DNA są międzygatunkami Id wyrażonymi również w myszach NZB / W F1. Próbowaliśmy manipulować syntezą spontanicznie występującego przeciwciała anty-DNA, stosując monoklonalne przeciwciała anty-Id (D1E2 i 1F5) skoniugowane z czynnikiem cytotoksycznym, neocarzinostatin (NCS). Podawanie in vivo przeciwciał anty-Id sprzężonych z NCS spowodowało polepszenie wskaźnika przeżycia samic myszy NZB / W F1. Powodowało to także opóźnienie rozwoju toczniowego zapalenia nerek i zmniejszenie liczby komó...

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 występuje przede wszystkim, choć nie wyłącznie...

Funkcja transportowa transkobalaminy II

Pobieranie wolnego i związanego 57CoB12, głównie transkobalaminy II (TC II), badano w izolowanej, perfundowanej wątrobie i nerce psa. (1) Występowało dobre wychowanie TC II-B12 psa przez oba narządy. (2) W wątrobie TC II zwiększyło wychwyt nad wolną B-12. (3) Pobieranie przez nerki wolnego B-12 było większe niż pobranie TC II-B12. Wolny B-12 nie zaginął w moczu ani nie powrócił do obiegu. (4) W przeliczeniu na gram tkanki wychwyt nerkowy TC II-B12 był większy niż wątrobowy. (5) Wystąpiło wydzielanie nerkowe lub wytwarzanie TC II (6) Niektóre TC II, ale...

Ludzkie i szczurze komórki beta różnią się transporterem glukozy, ale nie ekspresją genu glukokinazy.

Homeostaza glukozy jest kontrolowana przez czujnik glukozy w trzustkowych komórkach beta. Badania na komórkach beta gryzoni sugerują rolę GLUT2 i glukokinazy w tej funkcji kontrolnej i mechanizmach prowadzących do cukrzycy. Niewiele jest bezpośrednich dowodów na to, że te dwa białka wiążą się z rozpoznawaniem glukozy przez ludzkie komórki beta. W niniejszym badaniu in vitro bada się rolę transportu glukozy i fosforylacji w preparatach beta-komórek z niedoczynnością cukrzycy u trzustki ludzkiej. Ludzkie komórki beta różnią się od komórek beta gryzoni ek...