Średnia toniczność reguluje ekspresję zależnego od Na (+) i Cl (-) - transporter betainy w komórkach nerki Madin-Darby poprzez zwiększenie transkrypcji genu transportera.

Betaina jest jednym z głównych kompatybilnych osmolitów nagromadzonych przez nerkowe komórki nerkowe Madin-Darby hodowane w hipertonicznej pożywce. Betaina akumulowana jest przez wychwyt zależny od Na (+) - i Cl (-) od pożywki. Aby uzyskać wgląd w mechanizm, w którym hipertoniczność wywołuje wzrost Vmax transportera betainy w komórkach nerki psa Madin-Darby, zmierzono względną obfitość mRNA dla transportera w komórkach przeniesionych do hipertonicznego ośrodka i stwierdzono równoleg...

Stężenie interleukiny 6 w surowicy, silny czynnik wzrostu komórek szpiczaka, jako odzwierciedlenie ciężkości choroby w dysracjach komórek plazmatycznych.

Stosując specyficzny i bardzo czuły test biologiczny (1 pg = 1 U), badaliśmy obecność IL-6, silnego czynnika wzrostu komórek szpiczaka, w surowicach 131 osobników z dyskrazjami komórek plazmatycznych. 22 miało gammapatię monoklonalną o nieokreślonym znaczeniu (MGUS), 13 miało tlący się szpiczak (SMM), 85 miało jawny szpiczak mnogi (MM), a 11 miało białaczkę z komórek plazmatycznych (PCL). Znaczące poziomy IL-6 w surowicy wykryto tylko w 3% grupy MGUS / SMM, ale w 35% jawnej grupy MM ...

Różnicowy wpływ cyklosporyny A na sygnalizację aktywacji w ludzkich liniach komórek T.

Różne linie komórek T, które można indukować do wydzielania interleukiny 2 (IL-2) in vitro, zastosowano do analizy wpływu cyklosporyny A (CsA). Komórka T białaczki Jurkat wymaga zwiększenia stężenia wapnia w cytoplazmie ([Ca ++] i) oraz octanu mirystynianu forbolu (PMA) w celu indukcji produkcji IL-2, która jest całkowicie zablokowana przez CsA. Inna linia komórek T, HUT 78, również wytwarza IL-2 w odpowiedzi na wzrost [Ca ++] i PMA; jednak w HUT 78 sama PMA indukuje niskie poziomy wytwa...

Cukrzyca i seksualny karłowatość ateliotyczna: badanie porównawcze

Częstość występowania retinopatii cukrzycowej określono u 38 chorych na cukrzycę i 31 seksualnych atelektycznych karłów z niedoborem hormonu wzrostu (HGH). Rozkład wieku i płci był w przybliżeniu taki sam w każdej grupie. Częstość występowania i wzorzec nietolerancji glukozy były podobne u diabetyków i krasnoludów z niedoborem HGH. Większość diabetyków (21 z 38) i niedoborów HGH (26 z 31) wykazywało insulinoopenię po glukozie, mieszane posiłki z wołowiny glukozowej i napar z ...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Izolacja i częściowa charakterystyka białek wiążących Fc gamma ludzkich leukocytów.

Wyizolowaliśmy i częściowo scharakteryzowaliśmy trzy makrocząsteczki wiążące Fc z ludzkich leukocytów. Jednojądrzaste komórki od zdrowych osób i od pięciu pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową i neutrofilami od zdrowych dawców były znakowane izotopowo za pomocą 125I i laktoperoksydazy. Po solubilizacji komórek przez detergent makrocząsteczki wiążące gamma Fc oczyszczono za pomocą powtarzalnej chromatografii powinowactwa w różnych warunkach i analizowano za pomocą ele...

Czynnik krzepnięcia krwi XIa wiąże się specyficznie z miejscem aktywowanych ludzkich płytek krwi, odmiennym od czynnika XI.

Wiązanie 125I-czynnika XIa do płytek krwi wymagało obecności kininogenu o wysokiej masie cząsteczkowej, zostało wzmocnione, gdy płytki były stymulowane trombiną i osiągnęło plateau po 4-6 minutach inkubacji w 37 ° C. Wiązanie czynnika XIa było swoiste: 50- do 100-krotnych nadmiarów molowych nieznakowanego czynnika XIa zapobiegało wiązaniu, podczas gdy czynnik XI, prekallikreina, czynnik XIIa i protrombina nie. Po przemyciu erytrocytów dodanych w stężeniach obliczonych w celu zapewnie...

Rekombinowany ludzki czynnik martwicy nowotworów-alfa. Regulacja powinowactwa i funkcji receptora N-formylometionylolucyklofenyloalaniny na ludzkich neutrofilach.

Preinkubacja neutrofili rekombinowanym ludzkim czynnikiem martwicy nowotworów-alfa (rH TNF-alfa) wzmacniała późniejsze uwalnianie anionu ponadtlenkowego w odpowiedzi na różne stężenia N-formylometionylolucylofenyloalaniny (FMLP). Zwiększone wytwarzanie anionu ponadtlenkowego było widoczne przez 5 minut i osiągnęło plateau o 15 minut. Nie tylko całkowita ilość uwolnionego anionu ponadtlenkowego była większa, ale szybkość uwalniania została również zwiększona trzykrotnie przez rH TN...

Oczyszczanie i częściowe sekwencjonowanie autoantygenu RA33 wykazuje, że jest on nie do odróżnienia od białka A2 heterogennego kompleksu jądrowego rybonukleoproteiny.

RA33 jest autoantygenem jądrowym o pozornej masie cząsteczkowej 33 kD. Autoprzeciwciała przeciwko RA33 występują w około 30% surowic od pacjentów z RA, ale tylko sporadycznie w surowicach od pacjentów z innymi chorobami tkanki łącznej. Aby scharakteryzować RA33, antygen oczyszczono z ekstraktów jądrowych komórek HeLa do uzyskania ponad 90% homogenności za pomocą chromatografii powinowactwa na heparynie-Sepharozie i przez chromatoogniskowanie. Analiza sekwencji pięciu peptydów tryptyczny...

Estru prostaglandyny E2 i produkcji kolagenazy przez fibroblasty i komórki maziowe są regulowane przez ludzką interleukinę 1 i inhibitor (y) pochodzące z moczu.

Interleukina 1 (IL-1) ma liczne aktywności biologiczne, które mogą być selektywnie blokowane przez różne inhibitory. Niektóre znane inhibitory blokują czynnik aktywujący limfocyty (LAF / IL-1), ale nie czynnik komórek jednojądrzastych (MCF / IL-1) mierzony przez jego zdolność do stymulacji produkcji prostaglandyny E2 (PGE2) i kolagenazy. Obecność IL-1 in vivo może być trudna do wykrycia ze względu na obecność inhibitora (inhibitorów), a poziom inhibitora (inhibitorów) może się ró...

Naskórkowa substancja podobna do czynnika wzrostu, substancja gojenia się rogówki w łzach myszy.

Zidentyfikowaliśmy obecność przypuszczalnej substancji leczniczej do gojenia się rogówki w mysich łzach, która ma rozmiar cząsteczkowy i właściwości immunologiczne podobne do właściwości naskórkowego czynnika wzrostu (EGF). Substancja była zdolna do wiązania się z receptorami EGF w mysich komórkach miąższowych i wiązanie to było hamowane przez surowicę anty-EGF. Stężenie substancji podobnej do EGF w łzach samców i samic myszy oszacowano odpowiednio na 79,3 +/- 7,0 (SD) ng / ml...

Tłumaczenie i stabilność mRNA ludzkiej globiny w oocytach Xenopus.

Ludzki matrycowy RNA (mRNA) przygotowany z komórek erytroidalnych pacjentów z niedokrwistością sierpowatych komórek został przetłumaczony na oocyty Xenopus laevis. Dodanie heminy do wstrzykniętego mRNA powoduje wzrost całkowitej syntezy globiny i stosunek alfa do syntezy beta-globiny (stosunek alfa / beta) do zbliżenia się do jedności. Aby określić wpływ długości segmentu poli (A) na stabilność mRNA ludzkiej globiny, mRNA 10S globiny frakcjonowano na frakcje poli (A) -pochodne przez ch...

Włókna pośrednie w złośliwych czerniakach. Identyfikacja i zastosowanie jako markera w patologii chirurgicznej.

Włókna o średniej wielkości zostały zbadane w ludzkich czerniakach złośliwych i prawidłowych melanocytach za pomocą mikroskopii immunofluorescencyjnej z przeciwciałami skierowanymi przeciwko keratynie, wimentynie, desminie, białku neurofilamentu i białku włókna glejowego. Zarówno ludzkie guzy melanotyczne, jak i amelanotyczne oraz przerzuty nowotworowe, jak również normalne melanocyty w ludzkiej skórze i oku szczura zawierają wyłącznie pośrednie włókienka typu wimentyny. Nie zaobs...

Sn-protoporfiryna hamuje wywołaną chemicznie eksperymentalną porfirię wątrobową. Potencjalne implikacje kliniczne.

Zdolność Sn (cyny) -protoporfiryny do hamowania indukcji syntazy wątrobowej delta-aminolewulinianu (ALA) przez alliloizopropyloacetamid (AIA) badano u dorosłego szczura. Dawki Sn-protoporfiryny wynoszące 1, 10 i 50 mumoli / kg masy ciała powodowały zmniejszenie indukowanej przez AIA wątrobowej aktywności syntazy ALA, odpowiednio, o 32, 52 i 60%, w porównaniu ze szczurami leczonymi samą AIA; hamowanie syntazy ALA nie było bezpośrednim efektem Sn-protoporfiryny. To zahamowanie aktywności enzy...

Wpływ zmienności całkowitego spożycia energii i składu diety na regulację lipolizy komórek tłuszczowych u osób o idealnej wadze.

Utrzymujące wagę, bogate w tłuszcz, "ostrożne", bogate w węglowodany, a także dietę o obniżonej energii (300 kcal / d) były karmione kolejno przez 7 d do 12 zdrowych mężczyzn o idealnej masie ciała w warunkach oddziału metabolicznego. Pod koniec każdego okresu izolowane komórki tłuszczowe przygotowywano z podskórnej tkanki tłuszczowej brzusznej i inkubowano in vitro w nieobecności lub obecności deaminazy adenozyny, samodzielnie lub w połączeniu z różnymi hormonami i śro...

Immunoreaktywność histydyloproliny i diketopiperazyny (His-Pro DKP) występuje w komórkach zawierających glukagon ludzkiej trzustki płodowej.

Komórki diketopiperazy histydyloproliny (His-Pro DKP) w trzustce ludzkich płodów w wieku od 12 do 19 tygodnia zostały umiejscowione metodą pośrednich przeciwciał-enzym na semitynowych sekcjach. Aby zbadać ich drobną strukturę, zastosowano dwie techniki: technikę nakładania polegającą na porównywaniu tych samych komórek w preparatach semityny i mikroskopu elektronowego oraz technikę immunocytochemiczną na ultracienkich odcinkach przy użyciu metody nieznakowanej peroksydazy przeciw antyo...

Ligacja kompleksu receptora komórek T powoduje aktywację kaskady Ras / Raf-1 / MEK / MAPK w ludzkich limfocytach T.

Stymulacja komórek T za pomocą przeciwciał skierowanych przeciwko kompleksowi receptora komórek T powoduje aktywację kinazy białkowej związanej z mitogenem (MAPK). W innych typach komórek opisano dwa szlaki, które mogą prowadzić do aktywacji MAPK. Jeden z tych szlaków obejmuje aktywację Ras, prowadząc do aktywacji Raf-1, a następnie aktywacji MEK (kinazy MAPK lub ERK). Zbadano udział tej drogi w limfocytach T w aktywacji MAPK za pośrednictwem anty-CD3 lub aktywowanej octanem forbolu (PMA...

Wydzielanie przez glukagonoma możliwego prekursora glukagonu.

Pięciu pacjentów z glukagonami miało zwiększone poziomy immunoreaktywności całkowitego glukagonu w osoczu. Filtracje żelowe tych próbek osocza na kolumnach Bio-Gel P30 wykazały, że większość immunoreaktywności wyeluowała w frakcjach 3500- (prawdziwego glukagonu) i 9000-daltonów. Po podaniu efektorów komórek alfa obserwowano zmiany w całkowitej immunoreaktywności glukagonu, które w pierwszym rzędzie odpowiadały 3500 daltonom, ale nastąpiły również zmiany w ugrupowaniu 9000-dalto...

Przeciwciała Herpes ciążowe rozpoznają ludzki antygen naskórkowy o masie 180 kD.

Herpes gestationis (HG) jest domniemaną autoimmunologiczną pęcherzową dermatozą ciąży, która ma wiele ustaleń z pęcherzykowym pemfigoidem (BP), chorobą osób starszych. Badanie to identyfikuje po raz pierwszy antygen wykryty przez autoprzeciwciała HG i porównuje go z rozpoznanym przez autoprzeciwciała BP. Surowice od 16 HG i 17 pacjentów z BP oraz od zdrowych kobiet w ciąży oceniano za pomocą badań immunofluorescencyjnych (IF) i immunoblot z ludzkimi ekstraktami naskórkowymi. 89% suro...

Faza I: Badanie czynnika stymulującego wzrost kolonii granulocytów u pacjentów z przejściowym rakiem komórkowym nabłonka dróg moczowych.

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów (rhG-CSF) podawano w dawce 1-60 mikrogramów / kg masy ciała 22 pacjentom z przejściowym rakiem komórek przed chemioterapią w ramach badania fazy I / II. U wszystkich pacjentów obserwowano zależne od dawki zwiększenie bezwzględnej liczby neutrofilów (ANC) o 1,8 - 12-krotnie. Dodatkowo, temu zwiększeniu w ANC towarzyszył wzrost alkalicznej fosfatazy leukocytów, markera tworzenia się wtórnych granulek. U sześciu z ośmiu analizo...

Hamujące działanie met-enkefaliny na uwalnianie ACTH u człowieka.

W celu zbadania mechanizmu działania met-enkefaliny (FK 33824) na oś przysadkowo-nadnerczową, ośmiu normalnych ochotników płci męskiej poddano testowi stymulacji ACTH. Lizine-vasopressing (LVP), 5 IU, wstrzykiwano domięśniowo po wstępnym traktowaniu 0,5 mg FK 33824 im lub placebo. U sześciu pacjentów ponownie podawano opiaty przed pojedynczym wstrzyknięciem 0,25 mg ACTH. W regularnych odstępach czasu zbierano próbki beta 1-24 im Blood, a stężenia ACTH i kortyzolu analizowano we wszystkic...

Wytwarzające tlenek azotu środki rozszerzające naczynia i 8-bromo-cykliczny monofosforan guanozyny hamują mitogenezę i proliferację hodowanych komórek mięśni gładkich naczyń szczura.

Pochodzący z śródbłonka czynnik rozluźniający został ostatnio zidentyfikowany jako tlenek azotu. Celem tego badania było ustalenie, czy leki rozszerzające naczynia krwionośne, które generują tlenek azotu, hamują mitogenezę i proliferację mięśni gładkich naczyń w hodowli. Trzy odmienne chemicznie środki rozszerzające naczynia, nitroprusydek sodu, S-nitrozo-N-acetylopenicyloamina i diazotan izosorbidu, zależnie od dawki hamowały inkorporację tymidyny indukowaną surowicą przez kom...

Cykliczne nukleotydy osłabiają zmiany wywołane przez trombinę w parametrach płytek Antyport Na / H. Rola cytozolowego Ca.

W pracy tej badaliśmy rolę cyklicznych nukleotydów w modulowaniu parametrów anty-kranu Na / H w ludzkich płytkach krwi. Nitroprusyd sodu i iloprost, jak również cykliczne analogi nukleotydów, zastosowano do podniesienia poziomu cAMP i cGMP w komórkach. Cykliczne nukleotydy odwracały wywołane przez trombinę przesunięcie zasadowe w cytosolowym punkcie nastawy pH i aktywność antyportu Na / H, jednocześnie z atenuacją indukowanego trombiną wzrostu wolnego Ca w cytozolu. Nie zaobserwowano wp...

Retargetowanie komórek przez bispecyficzne przeciwciała monoklonalne. Dowód pominięcia wrażliwości śródpiersia na lizę komórek w czerniaku ludzkim.

Nieleczność wewnątrzmaciczna pod względem podatności na lizę cytotoksycznych limfocytów T (CTL) stanowi główną przeszkodę w immunoterapii adoptywnej nowotworów. Aby pokonać heterogenność obserwowaną pod względem podatności komórek docelowych na lizę komórkową, w tym badaniu wykorzystano dwa oczyszczone bispecyficzne przeciwciała monoklonalne (bsmAbs), które rozpoznają cząsteczki ekspresjonowane przez cytotoksyczne komórki efektorowe (cząsteczki receptora CD3 i IgG Fc), jak ró...

Alternatywna aktywacja szlaku dopełniacza zwiększa śmiertelność w modelu poparzenia u myszy.

Badaliśmy rolę układu dopełniacza w oparzeniach w modelu eksperymentalnym na myszach. W znieczulonych zwierzętach wytworzono 25-procentową powierzchnię rany oparzeniowej o pełnej grubości. Obserwowano masywną aktywację alternatywnego szlaku dopełniacza, ale nie klasyczną drogę. Ta aktywacja była związana z generowaniem aktywności agregacji neutrofili w osoczu, agregatach neutrofili w płucach, zwiększonej przepuszczalności naczyń płucnych i zwiększonym tworzeniu obrzęku płuc. Deko...

Oporność melanowskich eliptocytów (owalocytów) na inwazję pasożytów Plasmodium knowlesi i Plasmodium falciparum in vitro.

Erytrocyty od ludzi z eliptptocytami melanezyjnymi są oporne na inwazję przez Plasmodium falciparum in vitro, a dane epidemiologiczne sugerują, że mogą być oporne na P. vivax i P. malariae. Zbadaliśmy zdolność merozoitów P. knowlesi do inwazji melanowskich eliptocytów in vitro jako definitywnego sposobu badania tych komórek pod kątem odporności na inwazję przez gatunki malaryczne o różnych wymaganiach receptorowych. Melanezyjne eliptocyty były wysoce oporne na inwazję merozoitów P. kn...

Tamoksyfen blokuje kanały chlorkowe. Możliwy mechanizm powstawania zaćmy.

Tamoksyfen jest antyestrogenem często stosowanym w leczeniu raka piersi i obecnie jest oceniany jako profilaktyczny dla osób z wysokim ryzykiem rozwoju nowotworów. Stwierdziliśmy, że tamoksyfen i jego pochodne są blokerami o wysokim powinowactwie do określonych kanałów chlorkowych. Ta blokada wydaje się być niezależna od interakcji tamoksyfenu z receptorem estrogenu i dlatego odzwierciedla alternatywny cel komórkowy. Jednym z klinicznych skutków ubocznych tamoksyfenu jest upośledzenie widz...

Mutacja w domenie wiążącej DNA genu receptora androgenowego powoduje pełną feminizację jąder u pacjenta z oporną na receptor opornością na androgeny.

Oporność na androgeny wiąże się z szerokim zakresem ilościowych i jakościowych defektów receptora androgenowego. Jednakże hodowle fibroblastów od około 10% pacjentów z klinicznymi, endokrynnymi i genetycznymi cechami charakterystycznymi dla oporności na androgeny wyrażają normalne ilości pozornie normalnego receptora androgenowego w hodowanych fibroblastach skóry narządów płciowych (oporność receptora na androgeny). Przeanalizowaliśmy gen receptora androgenu u jednego pacjenta (P32...

Nieprawidłowość lipoproteinowa w chorobie Tangier: ilościowe oznaczanie apoprotein.

W tym badaniu ustaliliśmy na podstawie testu radioimmunologicznego i podwójnej immunoelektroforezy całkowite ilości i rozkłady apoprotein A u trzech dorosłych pacjentów dotkniętych chorobą Tangier (dziedziczny niedobór alfa-lipoprotein). W porównaniu z prawidłowym osoczem, całkowite ilości apoprotein AI i A-II w osoczu Tangeru określono jako mniejsze niż 1% i 5-7%, odpowiednio. U pacjentów z Tangeru około 90% AI apoproteiny osiadło, gdy ultrawirowanie osocza przeprowadzono przy gęsto...

Zespół gołego limfocyta. Konsekwencje nieobecności głównej ekspresji antygenu zgodności tkankowej klasy II dla różnicowania i funkcji limfocytów B.

Nagi zespół limfatyczny jest rzadkim połączonym zaburzeniem niedoboru odporności związanym z nieobecnością antygenów głównych zgodności tkankowej klasy I i / lub klasy II (MHC). Chociaż stwierdzono, że niedobór odporności jest konsekwencją nieuporządkowanych interakcji ograniczonych przez MHC między innymi normalnymi komórkami, nie przeprowadzono rygorystycznych analiz biologicznych zdolności i różnicowania limfocytów B z niedoborem antygenów MHC klasy II. Zbadaliśmy cechy fenot...

Nowy zespół limfoproliferacyjny / autoimmunologiczny przypominający mysią chorobę lpr / gld.

U myszy dwa różne autosomalnie recesywne geny lpr i gld mogą indukować zespół charakteryzujący się tworzeniem autoprzeciwciał i postępującą akumulacją niezwykłej populacji limfocytów T CD4-CD8- w obwodowej tkance limfatycznej. Ten fenotyp nie odzwierciedla dokładnie żadnej ludzkiej choroby. W raporcie tym opisujemy dwóch pacjentów z postępującym zaburzeniem limfoproliferacyjnym związanym z autoimmunizacją. Krew obwodowa i węzły chłonne tych pacjentów zawierały dużą liczbę n...

Przechowywanie płytek krwi powoduje redystrybucję cząsteczek glikoproteiny Ib. Dowody na dużą pulę wewnątrz płytkową glikoproteiny Ib.

Glikoproteina błony komórkowej (GP) Ib zawiera receptor dla czynnika von Willebranda i trombiny. Jego proteolityczny fragment, glikokalicyna, krąży w normalnym osoczu. W tym badaniu przechowywanie koncentratów płytek przez 5 dni spowodowało zwiększenie glikokalicyny w osoczu o 221% (1,3-krotność całkowitej ilości glikokalicyny obecnej na powierzchni wszystkich płytek krwi), ogólny wzrost GPIb na powierzchni płytek o 8% i pojawienie się powierzchniowej subpopulacji płytek ujemnej pod wzgl...

Mutacja mutacji w kodonie 188 ludzkiego genu lipazy lipoproteinowej jest częstą przyczyną niedoboru lipazy lipoproteinowej u osób o różnych przodkach.

Lipaza lipoproteinowa (LPL) odgrywa kluczową rolę w regulacji metabolizmu lipoprotein poprzez hydrolizę rdzeniowych triglicerydów krążącej chylomikronów i VLDL. Komplementarne klony DNA dla ludzkiej, bydlęcej, mysiej i świnki morskiej zostały niedawno wyizolowane i wiadomo, że organizacja ludzkiego genu LPL zawiera 10 eksonów obejmujących około 30 kb. Podajemy podobną mutację na 21 allelach z 13 niepowiązanych probandów z niedoborem LPL pochodzenia francuskiego, kanadyjskiego, angielsk...

Amon hamuje przetwarzanie i cytotoksyczność reowirusa, nierozwiniętego wirusa.

Skuteczne zakażenie wirusowe obejmuje szereg interakcji między wirusem a komórką gospodarza. Wynik infekcji wirusowej zależy w rzeczywistości od nienaruszonej funkcji komórkowej; jest wymagany do wiązania wirusa, internalizacji i powleczenia. Aby określić potencjalne znaczenie przetwarzania lizosomalnego dla wyniku zakażenia niezasłoniętym wirusem, zbadaliśmy wpływ NH4Cl na przebieg infekcji reowirusem w hodowli komórek beta. Dodanie 10 mM NH4C1 do pożywki zahamowało wzrost wirusa o pon...

Analiza biochemiczna tkanki kalusa w osteogenezie niedoskonałości typu IV. Dowody przemijającej supremodyfikacji w kolagenie typu I i III.

Przeanalizowaliśmy tkankę i komórki ze stacjonarnego i szybko rosnącego hiperplastycznego kalusa od pacjenta z osteogenezą niedoskonałości (OI) typu IV i porównaliśmy wyniki z wynikami zwartej kości i fibroblastów skóry o dopasowanym wiekiem schemacie kontrolnym. Zawartość kolagenu i białka w komórce była niska w tkankach kalusa, a kolagen I i III ulegały nadmiernej modyfikacji, o czym świadczy podwyższony poziom hydroksylizyny. Stopień hydroksylacji lizylu był najwyższy w tych reg...

Protoporfiria erytropoetyczna. Fotoaktywacja układu dopełniacza.

Układ dopełniacza analizowano u 14 bezobjawowych pacjentów z protoporfirią erytropoetyczną. W większości badanych surowic poziomy składników dopełniacza C1, C4, C2 i C3 mieściły się w zakresie prawidłowym. Po napromieniowaniu próbek surowicy in vitro promieniowaniem ultrafioletowym (330-460 nm) zaobserwowano wyraźny spadek całkowitej aktywności hemolitycznej, któremu towarzyszyła redukcja poziomów C1, C4, C2 i C3. Utratę całkowitej aktywności hemolitycznej można bezpośrednio pow...

Rozszczepienie białka S przez proteazę błony komórkowej.

Białko S jest zależnym od witaminy K kofaktorem glikoproteinowym do proteazy serynowej, aktywowanego białka C. W tym badaniu wykazano, że białko S o długości 125I wiąże się z niestymulowanymi płytkami krwi w zależnej od czasu i wapnia reakcji nasycania. Pół-maksymalne wiązanie zachodziło przy stężeniu białka S wynoszącym 10 nM, z około 1100 miejscami wiązania na płytkę. Po związaniu białka S z płytkami następowało szybkie rozszczepienie białka, w którym pośredniczy proteaz...

Przemijająca supresja hemopoeza klonalna związana z ciążą u pacjenta z zaburzeniem mieloproliferacyjnym.

Wykorzystaliśmy analizę polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych w celu zbadania klonalnego zaangażowania komórek krwi u kobiety z chorobą mieloproliferacyjną, której początkowo wysoka liczba płytek krwi (940 000 / mikrolitr) spontanicznie spadła podczas normalnej ciąży, ale następnie szybko powróciła do tego samego wysokiego poziomu po dostawa jej dziecka. Analiza jej progenitorów erytroidalnych wykazała obecność prekursorów niezależnych od erytropoetyny przed, w trakcie i...

Zwiększone ilości poliamin mogą obniżyć produkcję interleukiny 2 w reumatoidalnym zapaleniu stawów.

Poliaminy zmniejszają reaktywność immunologiczną. RA jest związane ze zmniejszoną produkcją IL 2. W tym badaniu przedstawiamy dowody sugerujące, że nadmierne poliaminy mogą przyczyniać się do niedoboru IL 2 w RA. Blokowanie wytwarzania poliaminy za pomocą inhibitorów dekarboksylazy ornityny prowadzi do zwiększonej produkcji IL 2 przez PBMC RA. Ponadto, inhibitory oksydazy poliaminowej (PAO) i katalazy również zwiększają wytwarzanie IL 2 przez PBMC RA. Ten efekt hamowania PAO jest zale...

Obecność antygenu nie będącego HLA B w pacjentach z gorączką reumatyczną i ich rodzinami określonymi przez przeciwciało monoklonalne.

Wielu badaczy podejrzewało, że istnieje genetyczna predyspozycja do gorączki reumatycznej (RF). W tym kontekście opracowaliśmy ostatnio serię przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko komórkom B otrzymanym od pacjentów z RF, z których jeden, oznaczony D8 / 17, identyfikuje antygen komórek B obecny u 100% wszystkich badanych pacjentów z RF. Podczas gdy najwyższy odsetek komórek pozytywnych był eksponowany przez probioty RF (33,5% +/- SE), odsetek komórek nienarażonego rodzeństwa ...

Interleukina 1 sprzyja adhezji komórek nowotworowych do hodowanych ludzkich komórek śródbłonka.

Podajemy, że IL 1 działa na śródbłonek, wywołując długotrwały wzrost jego adhezji do komórek nowotworowych. Selektywna obróbka wstępna ludzkich komórek śródbłonka żyły pępkowej (EC) z IL 1 powodowała znaczny wzrost adhezji trzech linii komórkowych ludzkiego raka jelita grubego (HT-29, HCC-P2988 i HCC-M1410) i jednego ludzkiego czerniaka (A-375 ) linia komórkowa. Czynnik martwicy nowotworu (TNF) był równie skuteczny jak IL 1 w promowaniu adhezji komórek nowotworowych do EC, podcza...

Badanie molekularne niedoboru fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina u człowieka.

Scharakteryzowaliśmy 24 niespokrewnionych pacjentów z niedoborem enzymu, fosforybozylotransferazą hipoksantynowo-guaninową (HPRT), aby lepiej zrozumieć naturę i spektrum mutacji, które leżą u podstaw tej odziedziczonej prototypem choroby. Linie komórek limfoblastów pochodzące od każdego pacjenta analizowano na wielu poziomach molekularnych, w tym strukturze i funkcji resztkowego enzymu HPRT, informacyjnego RNA (mRNA) i genu. Nasze badania wykazują, co następuje: (a) co najmniej 16 z 24 pac...

Stężenie czynnika stabilizującego prostacyklinę jest identyczne z apolipoproteiną AI (Apo AI). Nowa funkcja Apo AI.

Czynnik stabilizujący PGI2 w surowicy (PSF) oczyszczono z ludzkiej surowicy do pojedynczego białka o masie cząsteczkowej 28 000 D metodą SDS-PAGE. Analizy sekwencji końca NH2 (32 reszty), sekwencji końca COOH (3 reszty) i skład aminokwasów ujawniły jego homologię z ludzką apolipoproteiną AI (Apo AI), główną apolipoproteiną HDL. Apolipoproteiny A-II, CI, C-II, C-III, D i E, a także LDL i VLDL nie miały tej aktywności. Struktura alfa-helisy Apo AI jest niezbędna do wiązania PGI2. HDL i...

1,25-Dihydroksywitamina D3 zwiększa regulację szlaku sygnalizacji fosfatydyloinozytolu w ludzkich keratynocytach poprzez zwiększenie poziomów fosfolipazy C.

1,25-dihydroksywitamina D3 (1,25 (OH) 2D3) indukuje różnicowanie normalnych ludzkich keratynocytów, częściowo przez zwiększenie ich podstawowego wewnątrzkomórkowego poziomu wapnia (Cai) w ciągu kilku godzin. Agoniści, tacy jak ATP działający poprzez receptory błonowe, powodują natychmiastowy, ale przejściowy wzrost Cai, któremu towarzyszy wzrost trójsifosforanu inozytolu (IP3). Leczenie keratynocytów przez 24 hz 1 nM 1,25 (OH) 2D3 dało dwu- do czterokrotne wzmocnienie odpowiedzi Cai ty...

Aktywowana przez naskórkowy hydrolizę fosfoinozytydów w hodowanych szczurzych wewnętrznych komórkach rdzeniowych zbierających kanaliki. Regulacja przez białko G, wapń i kinazę białkową C.

Epidermalny czynnik wzrostu (EGF) wykazuje specyficzne nasycalne wiązanie z hodowanymi wewnętrznymi rdzeniowymi komórkami kanalików hodowlanych szczura i stymuluje wytwarzanie trisfosfonianu inozytolu (IP3) przez te komórki w sposób zależny od dawki. Stymulacja EGF stymulowana przez IP3 jest wzmacniana przez GTP gamma s lub AIF4- i jest hamowana przez GDP beta lub toksynę krztuścową. Zmiany w zewnątrzkomórkowym Ca2 + nie mają wpływu na produkcję IP3 stymulowaną przez podstawną lub stymul...

Przeciwciało monoklonalne przeciwko ludzkiej płytkowej glikoproteinie IIIa wykrywa pokrewne białko w hodowanych ludzkich komórkach śródbłonka.

Wcześniej opisywaliśmy serię przeciwciał monoklonalnych przeciwko glikoproteinom błony płytkowej. Dwa z przeciwciał, B59.2 i B2.12, rozpoznają kompleks glikoproteiny IIb-IIIa. Te dwa przeciwciała reagują specyficznie z glikoproteiną (GP) IIIa, co pokazano na podstawie immunoblottingu żelu z dodecylosiarczanem-poliakryloamidowym żelem solubilizowanych błon płytkowych. Monoklonalny B2.12, ale nie B59.2, wiąże się z hodowanymi ludzkimi komórkami śródbłonka uzyskanymi z żyły pępowino...

Rola pleocytozy płynu mózgowo-rdzeniowego i kapsułki Haemophilus influenzae typu b na przepuszczalność bariery krew-mózg podczas doświadczalnego zapalenia opon mózgowych u szczurów.

Wpływ leukocytów i kapsułki Haemophilus influenzae typu b (Hib) na przepuszczalność bariery krew-mózg (BBBP) na krążącą albuminę 125I u szczurów normalnych i leukopenicznych oceniano po wewnątrzczaszkowym zaszczepieniu kapsułkowanych (Rd- / b + / 02) lub bez kapsułek (Rd). - / b- / 02) izogeniczne szczepy Hib. Zarówno zwierzęta normalne jak i leukopeniczne zwiększyły BBBP 18 godz. Po inokulacji, przy normalnych szczurach wykazujących znacząco zwiększone BBBP po prowokacji zakapsuło...

Wykorzystanie hodowanych ludzkich komórek limfoidalnych do wykrywania uczulenia humoralnego u potencjalnych biorców przeszczepów nerek.

Potencjalni biorcy przeszczepów nerki byli testowani pod kątem limfocytotoksyczności; z nich wybraliśmy 102 surowice pozbawione przeciwciał cytotoksycznych przeciwko limfocytom obwodowym z co najmniej 80 niespokrewnionych osób. W celu wykrycia uczulenia humoralnego, poddaliśmy je reakcji z 17 hodowanymi ludzkimi limfocytowymi liniami komórkowymi mającymi różne fenotypy HL-A. Przeciwciała cytotoksyczne reagujące z tymi hodowanymi komórkami zostały teraz wykryte w niektórych surowicach. Prz...

Przypadek ludzkiej białaczki limfocytów B, która implikuje mechanizm autokrynny w nieprawidłowym wzroście komórek B Leu1.

Pokazano wytwarzanie czynnika wzrostu komórek B (BCGF) z komórek przewlekłej białaczki limfocytowej B (B-CLL). Świeżo wyizolowane monoklonalne komórki B-CLL eksprymowały powierzchnie mu, delta, B1 i Leu 1, ale nie Ba (antygen wyrażany tylko na aktywowanych komórkach B). Po stymulacji anty-IgM, wydzielają BCGF, który może działać na stymulowane anty-IgM autologiczne komórki białaczkowe, jak również stymulowane anty-IgM normalne komórki B. Linie komórkowe utworzone z tych komórek bia...

Klonowanie limfocytów T z odrzuconych alloprzeszczepów ludzkiej nerki. Częstotliwość wzrostu i analiza funkcjonalna / fenotypowa.

Mechanicznie zebrane limfocyty atakujące nieodwracalnie odrzucony ludzki przeszczep allogenny nerki zaszczepiono w warunkach ograniczonego rozcieńczenia w celu obliczenia częstotliwości rosnących prekursorów. Optymalną częstotliwość wzrostu (1/13) uzyskano, gdy transformowane limfocyty B dawcy Epstein-Barr (EBV) zastosowano jako stymulatory (D-BLCL) w obecności interleukiny 2 (IL-2). 55 analizowanych klonów obejmowało wszystkie T11 + i T3 +, a wszystkie eksprymowane antygeny DR (45% stanowi...

Klonowanie i ekspresja zmutowanej mutacji metylomalonylo-koenzymu A o zmienionym powinowactwie do kobalaminy, które powoduje kwaśny zanik metylometylowy.

Wyraźne genotypowe i fenotypowe postacie niedoboru apoenzymu zmutowanego metylmalonylo-CoA (MCM) można wyznaczyć przez analizę biochemiczną zmutowanych fibroblastów. Jedna forma, oznaczona mut-, wyraża fenotyp, w którym resztkowa aktywność enzymu jest widoczna w hodowanych komórkach eksponowanych na wysokie stężenia hydroksykobalaminy. Opisujemy klonowanie cDNA MCM z komórek wykazujących mutację fenotypową i charakterystykę zmutowanego produktu genu poddanego nadmiernej ekspresji w pier...

Splanczowy metabolizm insuliny w otyłości. Wpływ rozkładu tkanki tłuszczowej.

Wpływ otyłości i rozmieszczenia tkanki tłuszczowej na metabolizm insuliny splanchynowej oraz zależność od obwodowej wrażliwości na insulinę oceniano u 6 nieotyłych i 16 otyłych kobiet przed menopauzą. W porównaniu z nieotwartymi kobietami otyłe kobiety miały istotnie większą produkcję prehepatyczną i poziomy insuliny w żyle wrotnej zarówno w zasadzie, jak i po stymulacji glukozą. Wzrost ten korelował ze stopniem otyłości, ale nie ze wskaźnikiem obwodu talii do bioder (WHR). WHR...

Wielokrotne delecje mitochondrialnego DNA w kilku tkankach pacjenta z ciężką upośledzoną depresją i rodzinną postępującą zewnętrzną oftalmoplegią.

Wielokrotne delecje mitochondrialnego DNA (mtDNA) odnotowano ostatnio w rodzinnej postępującej zewnętrznej oftalmoplegii (PEO), w przypadku postępującej encefalomiopatii oraz w odziedziczonej nawracającej mioglobinurii. Dziedziczenie rodzinnej PEO było autosomalne dominujące, co wskazuje, że mutacja w nieznanym genie jądrowym prowadzi do kilku delecji mtDNA o różnej wielkości u tych pacjentów. Zgłaszamy pacjenta z autosomalnym dominującym PEO, którego głównym objawem klinicznym była j...

Fizjologiczne pomiary mieszania światła u psa i ludzkiego jelita cienkiego.

Odporność na absorpcję spowodowaną słabym mieszaniem zawartości światła (RLum) uważa się za równoważną nieprzeszkolonej warstwie o wartości większej niż 600 mikronów w ludzkim jelicie cienkim. Mierzono RLum w jelicie czczym świadomych psów, oceniając szybkość wchłaniania dwóch szybko przyswajalnych sond, glukozy i [14C] warfaryny. Gdy RLum wyrażano jako niezwulkanizowaną warstwę, maksymalna grubość warstwy niestopionej (zakładając znikomą oporność komórek nabłonka) wyn...

Wsparcie hodowanych hepatocytów przez żel bogaty w lamininę. Dowód na funkcjonalnie istotną macierz podśródbłonkową w normalnej wątrobie szczura.

Przestrzeń podśródbłonkowa prawidłowej wątroby szczura zawiera białka składowe blaszki podstawowej, co oceniono na podstawie badań immunohistochemicznych przekrojów tkanek. Jednak nie wiadomo, czy białka te stanowią kompleks wpływający na czynność wątroby. Zbadaliśmy to pytanie, stosując normalne hepatocyty szczurze hodowane na podłożach białek macierzy jako model interakcji między komórkami i blaszką podstawną in vivo. W hodowlach na podłożu kolagenowym typu I wydzielanie alb...

Relacja supresji glukagonu przez insulinę i somatostatynę do stężenia glukozy w otoczeniu.

Aktywność insuliny i somatostatyny hamująca glukagon została porównana przy wysokich i niskich stężeniach glukozy. U normalnych psów otrzymujących hiperglukagonemię po wstępnym leczeniu floridryną insulina i somatostatyna hamowały glukagon odpowiednio w dawkach 47 +/- 8 i 35 +/- 8% / h (NS), pomimo głębokiej hipoglikemii. U ciężko hiperglikemicznych psów z cukrzycą i alloksanem, insulina i somatostatyna hamowały glukagon z częstością odpowiednio 48 +/- 13 i 54 +/- 6% / h, nie róż...

Kompleks końcowy dopełniacza C5b-9 stymuluje mitogenezę w komórkach 3T3.

Kompleks dopełniacza błony (MAC) może indukować odwracalne zmiany w przepuszczalności błony komórkowej, powodując znaczące, lecz przejściowe wewnątrzkomórkowe zmiany jonowe przy braku lizy komórek. Ponieważ strumienie jonów i cytosolowe zmiany jonowe są integralnymi etapami kaskady sygnalizacyjnej zapoczątkowanej, gdy czynniki wzrostu wiążą się z ich receptorami, postawiliśmy hipotezę, że indukowane przez MAC odwracalne zmiany przepuszczalności błony mogą stymulować proliferac...

Oddziaływanie komórek neutrofil-śródbłonka. Dowody i mechanizmy samoobrony komórek śródbłonka bydła przed stresem oksydacyjnym wywołanym nadtlenkiem wodoru.

Mikrobiologiczne komórki śródbłonka bydła (MEC) były zdolne do degradacji H2O2 wytwarzanego przez aktywowane octanem mirystynianu forbolu bydlęce neutrofile bydlęce lub oksydazę glukozową o maksymalnej zdolności 4,0 +/- 1,2 (SD) nmol / 10 (6) komórek / min, odpowiadające do H2O2 uwalnianego przez około 3 X 10 (6) neutrofili. Degradacja H2O2 następowała przez cykl redoks glutationowy i katalazę. Degradację poprzez cykl redoks glutationowy połączono ze znaczną stymulacją aktywności b...

Aktywacja transbłonowa za pośrednictwem czynnika płytkowego w ludzkich limfocytach B jest regulowana przez szlak wrażliwy na toksynę krztuśca i cholery.

Czynnik aktywujący płytki krwi (PAF) stymuluje ludzkie limfocyty B, powodując zwiększenie wewnątrzkomórkowego wapnia i uwalnianie fosforanów inozytolu. Ta droga przekazywania sygnału jest zahamowana w obecności krztuśca (PT) lub toksyny cholery (CT). Preinkubacja ludzkich komórek B za pomocą albo toksyny, ale nie ich nieaktywnych podjednostek, przez 3 h blokowała te indukowane PAF odpowiedzi w dwóch limfoblastoidalnych liniach komórkowych. Efekt ten był zależny od czasu, z pewną inhibic...